Decemberbaby

Alsof het in december nog niet druk genoeg is, deed Moeder Natuur er bij ons nog een schepje bovenop: tussen de feestdagen door werd ons wondertje geboren.
Uiteraard kunnen wij best rekenen. Als je in verwachting raakt in april dan zal je in december uitgerekend zijn. Voorafgaand aan de termijnecho, maakten Lars en ik nog wat flauwe grappen. Het zou echt wat voor ons zijn dat mijn vliezen breken als ik bij Sinterklaas op schoot zit. Of tijdens het kerstdiner met mijn hele schoonfamilie. Ook zagen we onszelf al op 31 december tussen de vuurpijlen door naar het ziekenhuis scheuren.
Tijdens de echo was daar dan het verlossende woord van de verloskundige. De uitgerekende datum was 27 december! Typisch, met deze datum bleven alle scenario’s dus nog mogelijk. Inclusief de verjaardag van mijn schoonzusje én als klap op de vuurpijl de verjaardag van het enige andere kleinkind van mijn schoonouders: 4 januari.
Toen half november mijn verlof begon, kon het aftellen écht beginnen. Ik voelde me wel wat aan de ronde kant, maar op wat praktische ongemakken na, verliep de zwangerschap op rolletjes. Tijdens de laatste controle bij de verloskundige, waarvan ik op dat moment niet wist dat het de laatste zou zijn, vertelde ze ons dat ik een harde buik had en dat het lastig was om de baby te voelen. ‘Harde buik?!’ dacht ik. ‘Oké…’ De dagen die kwamen bereidden wij ons voor op de feestdrukte, hopend dat onze grappige scenario’s geen werkelijkheid zouden worden. Eenmaal wetend hoe een harde buik moest voelen, leek ik deze steeds vaker te hebben. Zo ook de avond van 21 december, toen ik ‘Het doet zo zeer’ van Heleen van Royen keek en nog een post plaatste op Facebook:
‘Zo heftig… Zo herkenbaar…’ En die nacht werd het heftig.
Alle last viel van mijn schouders toen de verloskundige rond 6 uur ’s ochtends vertelde dat ik 3 cm ontsluiting had en dat onze wondertje vandaag geboren ging worden. Op 22 december! Geen kerst, geen oud en nieuw! Wat een kleine, maar fijne bijkomstigheid. Als we eens wisten wat er, na deze slapeloze nacht, nog meer op ons te wachten stond.
#Wordtvervolgd

door Rianne van Mama-ri.blog